by etnew | مهر ۱۸, ۱۴۰۰ ۴:۴۲ ب.ظ

در خیمه قذافی

 

* با کدامیک از رهبران لبنانی آشنا بودید؟

با بسیاری از رهبران ملی لبنان آشنا بودم. جرج حاوی

رحمت الله علیه، محسن ابراهیم، ولید جنبلاط و امین جمیل رئیس‌جمهوری پیشین که در نیویورک در خلال دیدار او از آمریکا، آشنا شدم. در آن زمان رئیس مجموعه سفرای عرب بودم و او را به این عنوان به میهمانی سفرا دعوت کردم. در این مراسم من سخنرانی ای برای خوش آمد به جمیل ارائه و بر هویت عربی لبنان، تاکید کردم. در آن زمان حزب کتائب لبنان، متهم به سیاست‌های ضد عربی بود. جمیل اشاره مرا گرفت و از خود حساسیت نشان داد. بعد البته با یکدیگر رفیق شدیم. در یکی از دیدارهایم از لبنان در ملاقات با رئیس‌جمهور جمیل در کاخ ریاست جمهوری که در ماه رمضان بود، کاخ با یک موشک هدف گرفته شد که در محوطه سبز کاخ سقوط کرد، در حالی که ما مشغول صرف غذا بودیم. هنگام خروج از کاخ، باز یک موشک دیگر اصابت کرد که روی زمین افتادیم و با هم بر روی پله‌ها غلت خوردیم و به شکل عجیبی نجات یافتیم. جمیل با ما در لیبی هم دیدار، و با قذافی ملاقات کرد. هنگامی که سفیر در پاریس بودم، با رئیس‌جمهور جمیل در زمان اقامت او در پاریس به صورت مستمر همراه با میشال مرهج ملاقات می کردم.

* هسته‌های امنیتی در سفارتخانه‌های لیبی، وجود داشت که متهم به ذخیره سازی سلاح هم بود؟

درست است. این موضوع در سال‌های اخیر بیشتر فاش شد. در دوره ای که نماینده لیبی در نیویورک بودم، به کارگیری افراد امنیتی را در نمایندگی نپذیرفتم. گفتم کار در نیویورک تنها با اسنادِ کشف است و هر چه بخواهید، برای شما می فرستیم. ورود سفارتخانه‌ها در مسائل امنیتی، به حوادث تأسف بار و تنگناهایی از قبیل رویدادهای سفارت ما در لندن منجر شد. واقعیت این است که لیبی یک کشور عادی نبود که نهادهای آن بر اساس قواعد متعارف فعالیت می کنند.

* روابط شما با موسی کوسا چطور بود؟

روابط کاری عادی با هم داشتیم.

* با کدامیک از فعالان حکومت لیبی، روابط شخصی داشتید و دوست بودید؟

بیشتر آنها دوستان من هستند و با هم سال‌ها زندگی کرده ایم. کسانی مانند عبدالرحمن شلقم و محمد الزوی و دیگران.

* توصیف شما از وضعیت فعلی لیبی، و راه خروج از این وضعیت چیست؟

بر این باورم که سرنگونی نظام و گردان‌های امنیتی آن در اثر یک انقلاب مردمی، امری اجتناب ناپذیر و نوعی معجزه بود. سنگدلی زیاد از اندازه یِ قذافی علیه مردم خود، زمینه ساز مداخله پیمان ناتو شد. اینک که نظام قذافی به پایان خود رسیده، ما لیبیایی‌ها لازم است برای تحقق وحدت ملی بکوشیم. امیدوارم لیبیایی‌ها درس‌های لازم را از آنچه رخ داد بگیرند، و دیگران نیز به همین اندازه از حوادث جاری در کشورهای خود اکتفا کنند. به نظرم هیچ جایگاهی، ارزش آن را ندارد که حاکمی برای حفظش؛ مردم خود را به کشتن دهد.

* نگران وضعیت لیبی هستید؟

بله، به خاطر جنبش‌هایی که این اواخر با شعار تمرکززدایی، کنفدرالی، فدرالی، جدایی طلبی و منطقه گرایی (مثل منطقه برقه) ایجاد شده، نگران لیبی هستم. بلند شدن صداهای منطقه گرایی، منفی است و از این بابت نگران لیبی هستم. نکته دیگری که از آن نگرانم، درگیری‌ها و کشت و کشتارهایی است که در الکفره و سبها میان قبیله تبو و طوارق، و در زواره بین بربر‌ها و عرب‌ها درگرفته است. همچنین انتشار وحشتناک و گسترده سلاح در کشور که قذافی زمینه ساز آن شد، موجب نگرانی و خطری برای کشورهای همسایه مانند مصر نیز است.

ادامه دارد

Source URL: https://www.ettelaat.org/?p=581693